بهار تازه بماند و اگر ظرف سفالين در پاى درخت تاك نهند و شاخ درخت تاك يا انگور در آن ظرف نهند و آن ظرف را بر پهلو بر زمين نهند و شاخ درخت تاك يا انگور در آن ظرف نهند و آن ظرف را بر پهلو بر زمين نهند و سر آن ظرف را بخاشاك يا به چيزى ديگر محكم كنند آن انگور تازه بماند و اگر خوشه انگور در كوزه نهند و انگوزه را بر درخت تاك يا بر قاعد از قوائم رز بندند و سر كوزه را به گچ محكم كنند آن انگور تا بهار تازه بماند اما در انگور چيدن احتياط تمام بايد كرد كه پيش از وقت چيده نشود چو اگر پيش از وقت چيده شود سرما در آن تاك زود اثر كند در سال آينده بار كمتر آورد و وقت چيدن شود سرما در آن تاك زود اثر كند و در سال آينده بار كمتر آورد و وقت چيدن انگور آن زمان است كه تخم آن سياه شود و چون تخم سبز باشد وقت چيدن آن نبود هرچند شيرين شده باشد و چون دانه انگور بفشارند و تخم آن پاك بيرون آيد و چيزى از تخم انگور بر آن باقى نماند وقت چيدن آن باشد و اگر دانه آن بغايت محكم باشد محل چيدن آن نيست و چون اندك سستى پيدا كند وقت چيدن آن باشد و درخت انگور چيدن قمر در سرطان بايد يا در اسد يا در ميزان يا عقرب يا جدى يا دلو و اگر اين ميسر نشود بايد كه قمر ناقص النور بود و تحت الارض . اما طريق نگاه داشتن انگور چنان است كه آن را در روزى كارند كه هوا صافى بوده بعد از آنكه چهار ساعت از روز بگذرد و شبنم آخر شود و زمين خشك شود و پيش از آنكه چهار ساعت مانده بود بغروب آفتاب و آن را از كارد تيز ببرد و انگورى كه نگاه خواهند داشت چون رسيده شود به‌چينند و بعد از آنكه رسيده شود هر دانه كه نرم باشد و بيم آن بود كه فاسد خواهد شد از آن جدا كنند تا ديگر دانه‌ها را را خراب نكند و آن را چنان بياويزند كه خوشه‌ها بهم متصل نشود و بعضى اصل خوش‌ها را بقير بيالايند تا تمام زمستان تازه بماند و اگر خواهند كه آن را به زمين چينند ، اول قدرى كاه باقلا يا كاه عدس يا كاه جو يا كاه اژغون بر روى زمين تنك